Merhaba dünya!

27 Kasım Cuma 2009
Genel

WordPress’e hoş geldiniz. Bu sizin ilk yazınız. Bu yazıyı düzenleyin ya da silin. Sonra blog dünyasına adım atın!

Red Hot Chili Peppers Tell Me Baby

14 Ekim Çarşamba 2009

Travesmedi

27 Eylül Pazar 2009

İşten çıkmış, eve gitmek için minibüse binmiş ve minibüsün zırt pırt durmasına uyuz olmuş, eve 6 durak önce minibüsten inmiştim. Hem yürüyüş yapmış hem de sosyal bir varlık olduğumu hissetmek istemiştim. Kalabalıkta yalnız yürümek dram filmlerdeki etkiyi yaratmıştı ve kendimi ani bir dönüşle ara sokaklarda bulmuştum. Ara sokakların sessizliğiyle içimdeki sızıntı yavaş yavaş geçiyor, kestirimleri kullanarak dar yollardan eve doğru yol almaya başlamıştım. Her ne olduysa işte akşamüzeri bu sakin ıssız yolda oldu. Karşımda bir siluet belirdi, bana doğru geliyordu.Uzaktan seçebildiğim kadarıyla, bir bayandı. Kendinden emin, dik vücutlu, terminatör gibiydi. Ben kafamı öne eğmiş yürümeye devam ediyordum. Yaklaştığını ayağındaki topuklu ayakkabının çıkardığı ‘’tak tuk’’ seslerinden anlayabiliyordum. Bir anda kafamı kaldırdım, gözleri benim üzerimdeydi ve saniyelik bir bakışmayla gözlerimi kaçırdım kendisinden. Sesler gittikçe yaklaşıyor, beynimde saniyelik gördüğüm o simanın ne olduğunun anlama çabası vardı. Tam yanımdan geçerken kolumda sıcak, kuvvetli bir his uyandı, kolumdan tutmuştu ve arkasından şu sözler döküldü ağzından ‘’ sen onlara hiç benzemiyorsun’’ dedi. Küçükken izlediğim çizgi filmlerdeki seçilmiş çocuklara benzettim kendimi. Fakat hiçbir süper gücüm yoktu. Soru sormama fırsat vermeden devam etti ‘’ bana bakışın diğerleri gibi aşağılayıcı, dışlayıcı, kötümser değil. Bu benim tercihim kendimi böyle iyi hissediyorum, fakat toplum buna saygı duymuyor, rahatsızlık verici sözler ve bakışlarla özgürlüğüme karşı çıkıyorlar’’ dedi. Özgürlük kelimesinden ne anlatmak istediğini anlamamış bir durumda gözlerimi kıstım. Açıklama yapmağı gereği duymuş olmalı ‘’ ben o yolun yolcusu değilim’’dedi. Kendimi kötü hissetmiştim, sanki onu sorgulamış gibiydim. Belki de anahtar kelime buydu, herkese söylemek isteyip de söyleyemediği kelime. Her bu durumda olan kişiler o yolun yolcusu değildi. Bazısı belki zorunluluktan, geçim derdinden, çaresizlikten, bazısı da hislerinden, duygularından dolayı bu hale gelmiştir.O anlatıyor ben dinliyordum, aslında anlatacağı çok şey vardı ama hava yavaş yavaş kararmaya başlamıştı.Son olarak rahatlamış bi tavırla ”dinlediğin için teşekkür ederim” dedi ve karanlığın içinde kayboldu.Bunları neden bana anlattığını anlamış değildim.

Sonuç olarak insanın bazen konuşacağı, dertleşeceği, iki lafın belini kıracağı dostlarını yakınında arıyor,uzun zaman oldu somut olarak dostlarla biraraya gelip konuşmayalı…

TRAVESMEDİ

İşten çıkmış, eve gitmek için minibüse binmiş ve minibüsün zırt pırt durmasına uyuz olmuş, eve 6 durak önce minibüsten inmiştim. Hem yürüyüş yapmış hem de sosyal bir varlık olduğumu hissetmek istemiştim. Kalabalıkta yalnız yürümek dram filmlerdeki etkiyi yaratmıştı ve kendimi ani bir dönüşle ara sokaklarda bulmuştum. Ara sokakların sessizliğiyle içimdeki sızıntı yavaş yavaş geçiyor, kestirimleri kullanarak dar yollardan eve doğru yol almaya başlamıştım. Her ne olduysa işte akşamüzeri bu sakin ıssız yolda oldu. Karşımda bir siluet belirdi, bana doğru geliyordu.Uzaktan seçebildiğim kadarıyla, bir bayandı. Kendinden emin, dik vücutlu, terminatör gibiydi. Ben kafamı öne eğmiş yürümeye devam ediyordum. Yaklaştığını ayağındaki topuklu ayakkabının çıkardığı ‘’tak tuk’’ seslerinden anlayabiliyordum. Bir anda kafamı kaldırdım, gözleri benim üzerimdeydi ve saniyelik bir bakışmayla gözlerimi kaçırdım kendisinden. Sesler gittikçe yaklaşıyor, beynimde saniyelik gördüğüm o simanın ne olduğunun anlama çabası vardı. Tam yanımdan geçerken kolumda sıcak, kuvvetli bir his uyandı, kolumdan tutmuştu ve arkasından şu sözler döküldü ağzından ‘’ sen onlara hiç benzemiyorsun’’ dedi. Küçükken izlediğim çizgi filmlerdeki seçilmiş çocuklara benzettim kendimi. Fakat hiçbir süper gücüm yoktu. Soru sormama fırsat vermeden devam etti ‘’ bana bakışın diğerleri gibi aşağılayıcı, dışlayıcı, kötümser değil. Bu benim tercihim kendimi böyle iyi hissediyorum, fakat toplum buna saygı duymuyor, rahatsızlık verici sözler ve bakışlarla özgürlüğüme karşı çıkıyorlar’’ dedi. Özgürlük kelimesinden ne anlatmak istediğini anlamamış bir durumda gözlerimi kıstım. Açıklama yapmağı gereği duymuş olmalı ‘’ ben o yolun yolcusu değilim’’dedi. Kendimi kötü hissetmiştim, sanki onu sorgulamış gibiydim. Belki de anahtar kelime buydu, herkese söylemek isteyip de söyleyemediği kelime. Her bu durumda olan kişiler o yolun yolcusu değildi. Bazısı belki zorunluluktan, geçim derdinden, çaresizlikten, bazısı da hislerinden, duygularından dolayı bu hale gelmiştir. Saygı duyup karşımıza alıp konuşsak belki anlatacakları çok şey vardır. Bunları neden benle konuştuğunu anlamış değildim.

Sonuç olarak insanın bazen konuşacağı, dertleşeceği, iki lafın belini kıracağı dostlarının olması ve değerlerinin bilinmesi çok güzel bir duygudur

Etiket:

Hissettim O An

19 Eylül Cumartesi 2009

Karşımda duruyordu öyle ilk bakışta ne olduğunu anlamış değildim.Farklı renkleri barındırıyordu bedeninde.Sarı ağırlıklı pembe ve yeşil tonlar eşlik ediyordu.Kekremsi bakışlarıyla itici duruyordu ama yanına yaklaşıp analizimi yapmalıydım. Kokusu yavaş yavaş yayılmaya başlamış 3 veya 4 gündür aynı yerinde bekliyor olmalıydı.Hafif soğuk su ile ıslatılmış deliller yok edilmeye çalışılmış fakat başarısız bi yöntemdi.Kuzenimden kalan bir hatıraydı bu evet şaheser bir çalışma sonucuydu.İş başa düşmüş kolları sıvamanın vakti gelmişti.Her zamanki uyguladığım yöntemi uygulamaya karar verdim ve bu işlerde kullandığım delil yok etmekten kendi yok olmaya yüz tutmuş ince zayıf yumuşak süngeri buluşturdum yoğun kıvamlı kimyasal sıvıyla.Ve Hissettim o an Pril’in mıknatıs etkisini.Reklamlardaki gibiydi söküp atmıştı inatçı en zor lekeleri tek farkı benim teflonumun dibi orjinal siyah renkte ve biraz hayatın vermiş olduğu çiziklerle doluydu.Daha önceki çalışmalarımda bu duyguyu hiç tatmamıştım.Teflonuma kavuşmak onunla tertemiz bir sayfa açmak tarif edilemez bir mutluluktu.Kuzenime kızmadığımı belirtmek isterim yine olsun yine yaparım.İyileşmene bak ilaçlarını ihmal etme.Herşeyin başı sağlık…

Etiket: ,

Merhaba dünya!

1 Eylül Salı 2009

Hayat Beklemez; Akdeniz meltemini hissedeceğim sonuna kadar (Ş.D)

Hayat Beklemez; Çek ayağını frenden kader denen şey yaşat bana hayatı daha hızlı (Kreş)

Hayat Beklemez; Günahını boynuma seni koynuma alsam (Mustafa Ceceli)

Hayat Beklemez; Hadi keyfine bak inan bana, aldanma öbür dünyaya, hayatı yaşa korkma, öbür dünyayı sorma, hayatı yaşa korkma (Duman)

Hayat Beklemez; Kalıp senin yanında uzanıp koynuna yarım kalan o şarabı içmeliydim (Kreş)

Hayat Beklemez; Ya sen hayatı yaşayacaksın yada hayat seni (Ş.D)

Hayat Beklemez; Yatma vakti geldi artık rakı balık harikaydı kaptan eline sağlık (Teoman)

Hayat Beklemez; Son bir kadeh dostlar için artık aramızda olmayanlar inşallah onlar da mutludurlar (Teoman)